Polish English Persian Russian Spanish Turkish

Facebook - polub nas!

Znajdź skrytkę!

Polecamy

Filmy

Geocaching to gra terenowa użytkowników GPS polegająca na poszukiwaniu "skarbów" ukrytych przez jej innych uczestników. Ideą przewodnią jest znalezienie ukrytego wcześniej w terenie pojemnika (nazywanego "geocache") i odnotowanie tego faktu na specjalnej stronie internetowej. Geocaching jest zabawą międzynarodową kierowaną do poszukiwaczy przygód w każdym wieku. Po raz pierwszy nazwa "geocaching" pojawiła się 30 maja 2000 r. Słowo "cache" w języku angielskim to skrytka, kryjówka, schowek i nawiązuje do ukrywanych niegdyś skarbów przez piratów, złodziei, uciekinierów Przedrostek "geo" (ziemia) oznacza po pierwsze globalny charakter tej zabawy jak również analogię do geografii, czyli nauki o rozmieszczeniu zjawisk na kuli ziemskiej. Zlokalizowanie pojemnika geocache jest możliwe dzięki posiadaniu współrzędnych geograficznych. Słowem „geocache” określa się ukryty pojemnik przeznaczony do szukania. Oprócz angielskiego słowa "geocache" w Polsce stosuje się wymiennie takie nazwy jak "skrzynka", "skrytka" albo "kesz".Od czasu powstania pierwszej skrytki geocache zabawa ta rozszerzyła się na cały świat i wyewoluowała. Umieszczanie skrytek dla jej samego znalezienia według współrzędnych na dłuższą metę staje się nudne, stąd ich autorzy starają się je urozmaicić i zachęcić poszukiwacza do odwiedzenia ich schowka. Najczęściej zakłada się skrytki w atrakcyjnych turystycznie miejscach (zabytki, przyroda, historia). Liczy się też pomysł na zamaskowanie skrytki. Skrytki mogą być różnej wielkości – od malutkich pojemniczków mniejszych od naparstka po olbrzymie skrzynie mogące z powodzeniem pomieścić człowieka. Im więcej pomysłowości tym skrytka lepiej oceniana przez innych.

Źródło: www.geocaching.pl

Nasze "geocache" znajdziecie na stronie opencaching.pl - zapraszamy!

caminitodelrey

Wąwóz El Chorro (La Garganta del Chorro) to niesamowite miejsce, z ogromnymi murami skalnymi o wysokości dochodzącej do 400m ciągnącymi się na długości około trzech kilometrów. "El Chorro" można luźno przetłumaczyć jako "zryw", czyli dokładnie to, co robi woda podczas podróży przez wąski wąwóz. Różnica wysokości pomiędzy dwoma zbiornikami stworzonymi przez człowieka po obu stronach wąwozu dała unikalną szansę rozwoju elektrowni wodnej, niemal rewolucyjnego rozwiązania w tym czasie.

Mówi się, że oryginalna struktura zbudowana została przez marynarzy, którzy byli przyzwyczajeni do wspinania się po linach i pracy na wysokościach. Niepotwierdzone źródła wspominają o więźniach skazanych na karę śmierci, którzy mieli wykonywać co bardziej niebezpieczne zadania.

Chodnik zbudowano używając piasku i cementu na podstawie z metalowych wsporników. Caminito przez kolejne lata powoli niszczało, oficjalnie zostało zamknięte w 2000 roku, po tym jak kilka osób straciło życie próbując pokonać tę trasę.

Bilety są w cenie 10 EU ale warto. Godziny otwarcia:

1 kwiecień - 30 październik: od 10.00 do 17.00

1 listopad  - 31 marzec: od 10.00 do 14.00

Zamknięte 24, 25, 31 grudnia i 1 stycznia.

Kesz jest ukryty na płaskim odcinku szlaku za drzewem karobu sprowadzonym tutaj przez Maurów (naprzeciwko ławek). Życzymy porządnej dawki adrenaliny!
Naszą realcję z Caminito znajdziesz TUTAJ - a skrzynkę na szlaku: Ścieżka Króla OP8HT5 - zapaszamy do szukania!

1torcal

Torcal de Antequera w Andaluzji to jeden z najciekawszych rezerwatów przyrody w Hiszpanii. Oferuje wspaniały krajobraz krasowych formacji skalnych kształtujący się przez blisko 200 milionów lat. Aby zrozumieć skąd się one wzięły trzeba się cofnąć w czasie o właśnie ten okres. Wówczas to prawie całe terytorium Europy i Bliskiego Wschodu znajdowało się pod powierzchnią wody stanowiąc dno tzw. Oceanu Tetydy. Rozpoczął się wtedy etap sedymentacji martwych zwierząt morskich, przez następnych 170 milionów lat nagromadziły się one w różnych miejscach naszego kontynentu tworząc rozległe formy skalne. Później na skutek ruchów tektonicznych ściskały się i rozpadały oraz ulegały przeróżnym deformacjom. Kiedy kontynent podniósł się ponad poziom morza skały zaczęły podlegać działaniu czynników atmosferycznych takich jak wiatr, deszcz oraz zmienna temperatura (w szczególności mróz). Torcal de Antequera jest jednym z takich miejsc. To jeden z najbardziej spektakularnych procesów krasowych, jaki można zaobserwować na całym świecie (trwa on przez cały czas) - wapienne skały Torcal de Antequera ulegają ciągłemu rozpuszczaniu pod wpływem działania czynników atmosferycznych przez cały rok. Posiadają fantazyjne kształty zaś całość tworzy wspaniały krajobraz pełen wąwozów, stromych przepaści oraz jaskiń. Naszą realcję z pobytu w Torcal de Antequerra znajdziesz TUTAJ- a skrzynkę na skalnym szlaku: Torcal - andaluzyjskie Błędne Skały - OP8HNR zapaszamy do szukania!

giblartar

Mediteran Steps to szlak zlokalizowany w Upper Rock Nature Reserve - jest to zdecydowanie najciekawsza droga jaka można dostac się na szczyt The Rock. Szlak został zbudowany przez brytyjską armię jako system jako system komunikacji i dostepu do umocnień obronnych na południu skały giblartarskiej. W najwyższym punkcie szlaku znajdują się działa O'Haras Battery, a wdłuż podejścia możemy napotkać inne umocnienia i punkty obronne z okresu II wojny światowej. Początek szlaku znajduje się przy Jews gate (przy pomniku słupów Herkulesa), a wstęp dla wchodzących pieszo do Upper Rock Nature Reserve wynosi 2EU. Znajduj sie tutaj także niewielki żydowski cmentarz. Naszą realcję z pobytu w Gibraltarze znajdziesz TUTAJ - a skrzynkę na szlaku Mediteran Steps: Mediteran Steps - OP8HJ9 zapaszamy do szukania!

boruja cache

 Most nad Borują był on jednym z elementów linii kolejowej mającej biec od Bytowa do Miastka. Jej budowę rozpoczęto pod koniec XIX wieku. Istnieje kilka wersji historii tego mostu. Jedna mówi o tym, że na moście nigdy nie położono torów i nie przejechał po nim żaden pociąg, prawdopodobnie wskutek błędnie poprowadzonej linii kolejowej, która "nie trafiła" na most. Legenda natomiast głosi, że tory kolejowe zostały przeniesione kilkadziesiąt metrów dalej, gdyż podczas budowy mostu zginął jeden z robotników. Do budowy mostu niemieckie władze zatrudniły włoskich inżynierów. Budowa była niezwykle skomplikowana, gdyż filary kamienno-ceglanej budowli miały stanąć na bardzo grząskim terenie, wypełnionym grubą warstwą torfu. Dlatego specjaliści postanowili wydrążyć głębokie studnie sięgające piaszczystego podłoża. Następnie wypełniano je masą kamienno-cementową. W trakcie budowy jednej z nich zdarzył się tragiczny wypadek. Do studni niespodziewanie wdarła się woda z mułem, porywając pracującego w niej włoskiego robotnika. Koledzy nie zdążyli wyciągnąć jego ciała, nim studnię wypełniła cementowa masa. Wiadukt stał się dla nieszczęśnika miejscem wiecznego spoczynku ściągając, na most nieszczęście. Najnowsza wersja historii mostu pojawiła się stosunkowo niedawno. Podczas prowadzenia procedury przejęcia przez Gminę Bytów zabytkowego mostu nad rzeką Borują urzędnicy Wydziału Gospodarki Przestrzennej dotarli do dokumentów opracowanych przez Ośrodek Dokumentacji Zabytków w Warszawie, obalających wcześniejsze przekonanie, iż most nigdy nie spełniał funkcji mostu kolejowego[1]. W dokumentach źródłowych znajdujemy informację, iż most eksploatowany był zgodnie z przeznaczeniem przez okres około 30 lat (do dawnego dworca przy obecnej ul. Stary Dworzec). W końcu XIX i na początku XX wieku, kiedy Bytów zyskał rangę węzła kolejowego (połączenie z Kościerzyną i z Lęborkiem) i gdy budowano linię kolejową do Miastka w 1909 r. narodziła się potrzeba przebudowy infrastruktury kolejowej w Bytowie. Zbudowano nowy dworzec a tory poprowadzono sztucznym nasypem, około 150 m na południe od mostu. Naszą realcję z pobytu w Bytowie znajdziesz TUTAJ. Obok mostu skrzynkę opencaching Most nad Borują - OP84DM - zapaszamy do szukania! W skrytce umieściliśmy czterolistną koniczynkę od Oblicza Gruzji :)